Wraz z rozwojem mikroprocesorów i układów scalonych rozwinęły się także języki programowania wysokiego poziomu. Najstarszym językiem (z pominięciem języków niskiego poziomu, jakim jest Asembler) jest FORTRAN, który ujrzał światło dzienne w grudnia 1956 roku. Jego autorem jest John Backus, a nazwa pochodzi od Formula Translation. Początkowo był to tylko język proceduralny, bez podziału na obiekty i odniesienia do nich, bez użycia popularnych dzisiaj środowisk graficznych (MacOS, Windows, Linux z KDE, Gnome, itp.). Obecnie można spotkać wersję obiektową FORTRANA, jednak jest ona rzadziej stosowana. Główną zaletą FORTRANA jest to, iż jest on nieustannie rozwijany (kolejne wersje FORTRAN od I do IV, później FORTRAN 66, 77, 90, 95, itd., najnowszy to 2003). Dzięki temu dostępnych jest dla niego bardzo dużo dodatkowych bibliotek, które pozwalają na rozwiązanie praktycznie każdego problemu numerycznego. Ale nie to jest jego główną zaletą. Tym, co przyświecało autorowi za cel był szybki, sprawny język, który mógłby konkurować z Asemblerem. I taki właśnie jest. Dlatego cieszy się on wielką popularnością wśród inżynierów i naukowców. Po FORTRANIE nastąpił wysyp różnych języków wysokiego poziomu, między innymi: COBOL, Lisp14, ALGOL. Niestety, programowanie w tych językach nie było proste, wymagało doświadczenia i obycia. Kompilatory nie wskazywały na błędy, a zwyczajnie odmawiały kompilacji, lub, co gorsza – kompilowały błędnie. Było to bardzo uciążliwe, znacząco spowalniając proces wyszukiwania błędów i ich naprawianie. Znaleźli się ludzie oczekujący czegoś prostszego, łatwego do nauczenia, a zarazem funkcjonalnego. Naprzeciw ich wymaganiom wyszli programiści z Dartmouth College tworzący oparty o Fortrana i Algola-60 język nazwany BASIC (nazwa pochodzi od Beginner's All-purpose Symbolic Instruction Code – czyli w wolnym tłumaczeniu język dla początkujących). Za dialekt języka BASIC odpowiedzialny był wówczas Bill Gates (założyciel Microsoftu) i Paul Allen. W rezultacie BASIC zyskał bardzo szybko na popularności. Zawdzięczał to głównie składni oraz kompilatorowi, który raportował błędy. W tamtym okresie nastąpił wysyp wielu języków, między innymi cieszące się dzisiaj sporą popularnością C, Perl, Java, później JavaScript, PHP, itp. Warto wspomnieć, iż C jest poniekąd prekursorem wielu popularnych obecnie języków. Czerpie z niego nie tylko C++ czy C#, ale także Perl czy Java.
Sytuacja uległa zmianie po pojawieniu się pierwszych systemów z GUI (Graphical User Interface – graficzny interfejs użytkownika). Po roku zaczęły pojawiać
prace licencjackie telewizory
Czym tak naprawdę różnią się te wersje języków? W proceduralnych językach programowania cały kod był podzielony na mniejsze bloki (procedury i funkcje), które wywoływane przez program
Tanie bilety ogrzewanie podłogowe wczasy Bułgaria
Wraz z rozwojem mikroprocesorów i układów scalonych rozwinęły się także języki programowania wysokiego poziomu.
zarządzanie nieruchomościami nieruchomości Kraków banery
Program to zbiór instrukcji, które „rozumie” i wykonuje procesor. Komputer jednak ma bardzo ograniczone pole manewru, gdyż rozumie on tylko dwie kombinacje – 1 i 0.
kolczyki migrena ===NAJLEPSZE PROGRAMY===
Historia programowania jest tak długa, jak historia komputerów. A te, choć obecne w naszym życiu od dość niedawna z
Kompresory Sportowe Forum Płytki Ceramiczne
